Op het strand toont ze spiegels, grote en kleine. Ze zegt dat haar jeugd geen invloed heeft gehad op haar werk, intussen loopt ze achteruit naast de zee om haar verhaal te vertellen.
Ze heeft haar man jaren eerder teruggenomen nadat hij haar verliet voor een man. Als hij ziek is van aids filmt ze hem op de huid.
Ze praat veel en zegt weinig in deze autobiografische film. Op waarom krijg ik geen antwoord. Maar misschien hoef ik ook geen antwoord op waarom. Mooier is het wanneer situaties zijn zoals ze zijn. Hoe pijnlijk ook.