Lotje van Veersen (25) kent het studentenleven van Groningen goed. In Amsterdam staat ze met een been in haar studie en met het andere in haar werk.

Tekst: Fidessa Docters van Leeuwen

‘Ik studeer Communicatiewetenschappen aan de VU. Beter: ik volg er colleges en maak er tentamens, want thuis studeer ik. In eerste instantie was mijn slaapkamer als studeerkamer bedoelt, maar het is toch de huiskamer geworden. Daar zit ik op de bank met mijn Apple op schoot te tikken. Maar het liefst zit ik aan een ronde tafel, afkomstig van een veilinghuisje. Ik woon op de begane grond, ik heb altijd de gordijnen dicht. Anders kijkt iedereen naar binnen. Op tafel staan studieboeken en pennen en kandelaars, omdat het ook de eettafel is. De hyacinthen heb ik van mijn zus die vanuit Londen over was, gekregen. Zie je die suffe kaart? Met twee vriendinnen heb ik de afspraak om elkaar de meest stomme kaarten te sturen.
Naast de tafel hangt een kleine ets. Dat is het uitzicht van mijn kamer in Groningen.
Omdat ik in mijn laatste jaar zit sprokkel ik punten bij elkaar en werk ik twee dagen per week als intercedente bij Randstad. De nachtelijke studeerpartijen door mijn gebrek aan planning zijn voorbij. Met koffie en cola light kon ik van acht uur ’s avonds tot half tien ’s ochtends doorwerken. Ik volg nu het negen- tot vijfritme van mijn werkende huisgenote. Zelfs stappen doe ik nu net als werkende vrienden alleen nog op donderdag en vrijdag.
Op zondag is het hier een zoete inval en kan het zijn dat we met z’n zessen eten. De huiskamer is rookvrij verklaard; in de keuken mag er gerookt worden. Maar als mijn beste vriendinnetje er is, dan hangen we daar de hele avond aan de bar.’

www.nobiles.nl

Zijn lijnen praten honderduit over het leven in Parijs en Tokyo. Zijn mensen hebben geen nekken, want waarvoor zou je er een nodig hebben? Zijn kleuren maken me tegelijkertijd aan het lachen en het huilen. Zijn tekeningen zijn melancholie en vreugde samen. Laat je inspireren:
pagesperso-orange.fr/francois.avril/

Ik zit op mijn Franse balkon en drink hibiscusthee,
als ik twee blauwe vlinders zie.
Vriendin Sophie schrijft over een blauwe vlinder
Nee, ik vond die ene al fictie.
Ik kijk nog eens.
Het zijn er echt twee.
Ik wil ze aanraken, van dichterbij bekijken, bij me houden
want o wat zijn ze bijzonder.
Weg zijn ze. Ik neem een slokje thee. Wonderen moet je laten gaan.

Vandaag op de fiets
Zie ik
Ineens
Veel geel in het groen

Rafelige blaadjes kronen de steel
Aan de overkant in ander groen staan madeliefjes
Alsof een willekeurige buurman in de hemel heeft besloten dat
paardebloem en madeliefje
niet in hetzelfde groen horen te staan

Ik snap het…anders was er vandaag geen verrassing geweest!

beeld waterwereld

Ik ben fan. Ik ben zen.
Iedere dag weer als ik haar writing practice doe.
Ik ben verslaafd. Ik en mijn bic ballpoint.
In een losse greep.
Snel over het papier.
Voor denken,
is geen tijd,
er is alleen schrijven;
er is alleen schrijven als zen.

www.nataliegoldberg.com